اولی خصوصیت پرینترهای سه آتی صنعتی؛ بعدها چاپ بزرگشان میباشد. پرینتر دندانسازی هرچند استانداردی برای این زمینه نیست البته در عرف بازار، بعد ها فراتر از ۴۰ سانتی متر را دیگر نمی اقتدار در گروه رومیزی طبقه بندی کرد. ولی در شرایطی که دستگاهی سایز کاری گرانقدر داشته باشد میتوانیم صفت صنعتی را به آن اطلاق کنیم؟ یا این که می بایست خصوصیت های دیگری هم داشته باشد؟
سایز قطعه تبارک یعنی فرصت کاری زمان بر و برای مجال کاری زمانبر می بایست دستگاهی مطمئن و قابل اعتقاد داشته باشیم. پس قابل یقین بودن برای مداومت کاری زیاد، خصوصیت مهم دیگر پرینترهای سه آینده صنعتی میباشد. برای اینکه یک پرینتر سه آجل بتواند در طول زیاد فعالیت نماید، کل اجزای دستگاه بایستی قابل باور باشد.
پرینتر سه آجل دستگاهی میباشد که از سه نصیب مهم مکانیک، الکترونیک و اپلیکیشن تشکیلشده. یک پرینتر صنعتی می بایست در هر سه بخش قابل اتکاء باشد. در نصیب مکانیک؛ از بدنه تا اتصالات و محورها کلیه می بایست فلزی باشند و از قطعات صنعتی مثل پر و بال اسکرو و ریل و واگن مصرف شده باشد. اکسترودر دستگاه می بایست با مکانیزم صحیحی تعیین و درنظرگرفته شده باشد تا بتواند عملیات چاپ را در حین بالا و با اعتقادوباور زیاد اجرا دهد. الکترونیک دستگاه هم بایستی از موتورهای توانا و درایورهای صنعتی منتفع باشد، بورد دستگاه می بایست با معیارهای صنعتی هم خوانی داشته باشد، و حتی برای سیم کشی دستگاه هم از کابلهای توانا و صنعتی بایستی مصرف شده باشد تا در طول زمانبر مبتلا وقفه یا این که داغ شدن نشود. بخش اپ دستگاه هم بایستی توان فعالیت در طی وقتگیر را داشته باشد و در طول زیاد مبتلا وقفه نشود. فایلهای مرتبط با قطعات گرانقدر، وسعت متعددی دارا هستند و مجال کاری وقتگیر را می طلبند، اپلیکیشن دستگاه می بایست بتواند عملیات چاپ را با این موقعیت رئیس نماید. تمامی این جزئیات بهاین مفهوم میباشد که برای یک دستگاه صنعتی مثلا نباید از درایورهای موتور مرتبط با پرینترهای رومیزی به کار گرفت که سبب داغ شدن و از عمل افتادن موتورها می گردد. و یا این که به کار گیری از اکسترودهای ساده MK8 نمی تواند برای زمان عمل وقتگیر قابل اعتقادوباور باشد. و یا این که برای مثالً دستگاهی با میز عمل متحرک، که اصطلاحاً به آن کف متحرک میگوییم، برای پرینتر صنعتی تعیین قابل قبولی وجود ندارد.
در صنعت، مواد اول متنوعی به کارگیری میگردد و طبعاً یک پرینتر سه آجل صنعتی می بایست توانگری شغل با مواد اول متعدد را داشته باشد. در صنعت حدوداً کمترین کاربرد مرتبط با PLA میباشد و این دقیقاً نقطه مقابل پرینترهای رومیزی خانگی میباشد. اکثر اوقات مواد اول چاپگرهای سه آتی صنعتی نیاز به بستر گرم داراهستند، پس دستگاه می بایست مجهز به گرمکن کاغذ حرفهای باشد و با دقت به بعد ها بلندمرتبه میز شغل دستگاه، به کارگیری از گرمکن های کاغذ ایجاد کرد بی آلایش که به صورت مدار چاپی می باشند بیشتر به طنز مشابه میباشد. زیرا این گرمکن ها آمپرکشی بسیار متعددی داراهستند و در شغل کارآیی نخواهند داشت.
مقاله شایان توجه دیگر؛ در خصوص مواد اول پرینترهای صنعتی این میباشد که ترموپلاست ها در بعدها والا رفتارشان با بعدها خرد گوناگون میباشد و مشکلاتی مثل تابیدگی، شیرینکیج و دفرمگی؛ بیشتر خودشان را علامت میدهند. به همین خیال برای دریافت کردن یک چاپ غالب با بعد ها تبارک از دستگاه، مسلماً می بایست محیط چاپ دستگاه بسته باشد تا دمای گوشه و کنار چاپ در طی عملیات چاپ اثبات بماند.
ضمن این، وجود مکانیزم چمبر حرارتی در دستگاه منجر میشود تا بتوانیم دمای اطراف چاپ را در دست گرفتن و آنرا در محدوده مطلوب، تهیه و تنظیم و مراقبت کنیم.
محیط چاپ بسته و گرم برای چاپ قطعات گرانقدر، مایحتاج و ضروری میباشد ولی خودش سبب ساز یک نقص دیگر میگردد و آنهم ایراد همت قطعات الکترونیکی دستگاه در دمای بالاست. برای حل این اختلال بایستی محیط چاپ به صورت درست عایق کاری گردد و در برخی مورد ها، نصیب هات اند دستگاه نمی تواند مثل دستگاه های رومیزی هواخنک باشد و بایستی از روشهای جایگزین مثل سیستم آب خنک استفاده نمود.

پرینتر سهبعدی در دندانسازی چیست و چگونه کار میکند؟